18 aug5 minuten om te lezen
4 aug3 minuten om te lezen
6 jul11 minuten om te lezen
18 feb6 minuten om te lezen
Reistips: Méribel
Igor Vandenberghe
1 nov
7 minuten om te lezen
Voor mijn jaarlijkse skitrip trek ik deze keer naar Méribel. Tussen besneeuwde sparren, indrukwekkende bergtoppen, wellness, yoga, sneeuwwandelingen op grote hoogte en uitstekende restaurants ontdek ik een stijlvolle bestemming die zowel de skiër als de sportieve bergfanaat zal weten te inspireren.
Klik op de bovenstaande link om het hele artikel te downloaden in verrijkt pdf-formaat
Klik op de bovenstaande link om het hele artikel te downloaden in verrijkt pdf-formaat en spreadlay-out
De trein is wat mij betreft een van de meest chille manieren om aan een wintervakantie te beginnen. Geen fileleed, geen sneeuwkettingen en geen eindeloze kilometers achter het stuur, maar rustig door het Franse landschap glijden terwijl de Alpen langzaam dichterbij komen. Mijn bestemming is Méribel, midden in Les 3 Vallées, een van de grootste skigebieden ter wereld.
Helaas begint mijn skitrip met enkele uren vertraging. Bij het overstappen in het treinstation van Lyon zorgt een algemene elektriciteitspanne voor een stevige vertraging en finaal een alternatieve reisroute. Het is het wat is. Hoewel de avond al zijn intrede heeft gedaan, wordt het meteen duidelijk waaraan Méribel zijn reputatie als stijlvol skistation dankt. Méribel ligt midden in een indrukwekkend bergdecor, omringd door besneeuwde bergtoppen en uitgestrekte bossen. Tegelijk voelt het centrum opvallend authentiek aan. De typische Savoyaardse architectuur, met veel hout en natuursteen, zorgt ervoor dat Méribel niet zomaar een functioneel skioord is, maar een echte bergbestemming met karakter.
Overnachten in Le Kaïla
Mijn thuisbasis tijdens deze wintertrip is Le Kaïla, het vijfsterrenhotel dat in het hart van Méribel ligt. Het hotel combineert de sfeer van een luxueus bergchalet met hedendaags comfort en ligt bovendien letterlijk aan de voet van de pistes. Vanuit het hotel hoef ik dus maar weinig moeite te doen om de sneeuw in te duiken. Dankzij de ski-in/ski-outligging stap je vanuit het hotel zo de pistes op en ook culinair heeft Le Kaïla veel te bieden, met onder meer het gastronomische restaurant L'Ékrin, bekroond met een Michelinster.
Le Kaïla maakt deel uit van hetzelfde hotelcomplex als het aangrenzende La Chaudanne. Beide hotels zijn nauw met elkaar verbonden en delen verschillende faciliteiten. Dat zorgt voor een interessante combinatie: Le Kaïla biedt de intimiteit en het serviceniveau van een vijfsterrenhotel, terwijl La Chaudanne als viersterrenhotel een wat andere – lees familiale – sfeer uitstraalt. Voor mij is vooral de ligging een troef. Na een dag sneeuwpret hoef ik niet eerst nog een transfer te regelen of een bus te zoeken. Mijn hotel ligt midden in Méribel en vormt daardoor een uitstekende uitvalsbasis om zowel de bergen als het centrum te ontdekken. En dan is er natuurlijk de wellness.
Van sneeuw naar wellness
Een van de grote genoegens van een wintervakantie is voor mij de overgang van koude naar warmte. Of omgekeerd. Buiten kan de temperatuur flink onder nul zakken, terwijl binnen een warme wellnesswereld wacht. De Spa Nuxe van Le Kaïla vormt een belangrijke troef. Het wellnessgedeelte is royaal opgevat en sluit perfect aan bij de sfeer van het hotel. Een verwarmd zwembad, jacuzzi, sauna en hammam zorgen ervoor dat spieren na een actieve dag opnieuw tot rust kunnen komen. Ik merk dat het heerlijk is om na een paar uur buiten simpelweg in het warme water te verdwijnen. Niks hoeft, gewoon chill relaxen.
Voorzichtig op de latten
Maar laat er vooral geen twijfel over bestaan: het is vooral de sneeuw die me naar Méribel lokt. Dus huur ik de volgende ochtend een stel skilatten en een helm. Veiligheid voor alles, denk ik. Weet wel: aan mij is geen groot skiër verloren gegaan. Weinig erg.
Ik behoor niet tot de categorie die bij het krieken van de dag klaarstaat bij de eerste lift om vervolgens met hoge snelheid een zwarte piste af te dalen. Mijn skiambities zijn een stuk bescheidener. Ik wil vooral buiten zijn, genieten van het landschap en de bergen ervaren. En daarvoor is Méribel natuurlijk een fantastische plek. Het skigebied maakt deel uit van Les 3 Vallées, een immens netwerk van pistes en liften dat Méribel verbindt met onder meer Courchevel en Les Menuires. Volgens de info telt het gebied meer dan 600 km aan aaneengesloten pistes. Voor ervaren skiërs zijn de mogelijkheden dus bijna eindeloos. Maar ook wie zoals ik eerder recreatief op de latten staat, vindt voldoende pistes om zich een paar uur te amuseren.
Wat ik vooral waardeer, zijn de momenten waarop ik even halt houd. Ski's dwars in de sneeuw, blik over de bergen. Een blauwe hemel boven witte hellingen. Skiën is voor mij geen sportieve uitdaging. Het is een manier om midden in het landschap te staan.
Een diner op ontdekkingsreis
Een mens zou van minder honger krijgen. Na een halve dag op de skilatten hoef ik niet ver te zoeken naar een restaurant. In het hotel wacht Le 80, de brasserie van La Chaudanne. De naam verwijst naar het concept van de zaak, maar vooral het interieur trekt de aandacht. Le 80 is opgevat als een ode aan de grote ontdekkingsreizigers en de avonturen van Jules Verne. Verre expedities, onderwaterwerelden, luchtballonnen en andere reisherinneringen zorgen voor een decor dat net iets anders is dan de klassieke Savoyaardse berghut. Le 80 combineert de vertrouwde Franse brasseriekeuken met een eigentijdse aanpak. Klassiekers krijgen een moderne toets en het geheel voelt smaakvol aan. Ik at er een goddelijk gegrilde kip.
Meer info: www.chaudanne.com
Yoga tussen de sneeuw en de bomen
De volgende ochtend staat er iets op het programma waar ik vooraf minder warm voor loop: yoga. Yoga is eerlijk gezegd niet mijn ding. Ik ben eerder iemand die tijdens een reis kilometers wil wandelen, fietsen of een berg wil beklimmen dan iemand die enthousiast een yogamat uitrolt. Maar dan trekt Marcela met mij het bos van de altiport in. En daar verandert de ervaring.
Geen fitnesszaal, geen spiegels, geen kunstmatige achtergrondmuziek, maar besneeuwde bomen, frisse berglucht en de stilte van de natuur. Midden in het bos doen we onze yogasessie. Ons groepje telt zes personen. Ik begin aarzelend – eerder argwanend – maar herpak me na enkele bemoedigende opmerkingen van Marcela. Het merkwaardige is dat ik de oefeningen zelf nog altijd niet meteen als mijn favoriete bezigheid zou omschrijven. Maar de omgeving maakt alles anders.
Met de skilift naar 2.740 meter
Daarna wordt het tijd om de bergen op een totaal andere manier te ontdekken. Ik trek naar de Saulire Express en neem de lift als voetganger richting de Panorama de la Saulire, op maar liefst 2.740 meter hoogte. En daarvoor heb je helemaal geen ski's nodig. Dat vind ik een van de aangenaamste verrassingen van Méribel. Je hoeft niet noodzakelijk sportief bezig te zijn om van de bergen te genieten. Met een voetgangerspas kun je verschillende liften gebruiken en zo comfortabel hoogte winnen.
De Saulire Express is daarvoor een bijzonder goede keuze. De lift brengt je vanuit Méribel naar een van de spectaculairste uitzichtpunten van het gebied. Boven wacht een weids 360°-panorama dat veel te groot is om in één blik te vatten. De bergen van de 3 Vallées strekken zich alle kanten uit. Besneeuwde hellingen lopen over in scherpe bergkammen, terwijl de dalen diep onder mij verdwijnen. De Grande Casse en andere indrukwekkende Alpentoppen tekenen zich af tegen de hemel. Bij helder weer valt naar het schijnt zelfs de Mont Blanc te spotten. Helaas is het die dag wat aan de mistige kant. Maar niet getreurd. Het panoramische uitzicht is sowieso overdonderend.
Lunchen in het bos
Na de hoogtemeters gaat het richting Le Clos Bernard, een restaurant dat verscholen ligt in het bos van de altiport. Ook hier speelt de omgeving een belangrijke rol. Het houten chalet ligt midden in de natuur en heeft precies de sfeer die je van een bergrestaurant verwacht: warm, gezellig en uitnodigend. De keuken grijpt terug naar de smaken van de Savoie. Fondue, tartiflette en croziflette staan er naast andere gerechten en grillades die op houtvuur worden bereid. Het is zo'n restaurant waar je automatisch wat langer blijft zitten dan oorspronkelijk gepland. En waarom ook niet? Want niemand wacht op mij. Mijn gehuurde skilatten blijven dan ook onaangeroerd.
Meer info: www.closbernard.com
's Avonds staat Chez Fifi op het programma. Chez Fifi is de opvolger van Kiki, een bekende naam in Méribel die al sinds 1960 bestond. De nieuwe zaak koos voor een uitgesproken Italiaans geïnspireerde keuken. Op de kaart: Italiaanse klassiekers en hedendaagse gerechten. Ik ga voor carpaccio als voor- en risotto als hoofdschotel.
Meer info: www.fifi-restaurant.com
Meer dan skiën
Na enkele dagen in Méribel is mijn beeld van een wintervakantie behoorlijk veranderd. Natuurlijk kun je hier fantastisch skiën. Wie daarvoor naar Méribel komt, zal absoluut niet teleurgesteld zijn. Het enorme skigebied van Les 3 Vallées ligt letterlijk voor de deur en biedt meer pistes dan de gemiddelde vakantieganger in één verblijf kan afwerken.
Maar Méribel heeft mij vooral overtuigd omdat je er niet voortdurend hoeft te skiën. Toegegeven: stijlvol van een berghelling afglijden is de absolute max, maar er is niks mis met een pittige sneeuwschoenwandeling. Dus trek ik andermaal de bergen in. Ik blijf wel op de bewegwijzerde paden. Mijn wandeltocht leidt me naar het Lac de Tuéda en de Réserve Naturelle, dwars door besneeuwde dennenbossen. Ik verleng de wandeling met een extra trip naar het Refuge du Plan. Dik vier uur later sta ik bezweet, maar vol energie terug in Méribel. De wandeling was weinig technisch, maar best pittig. Onderweg was het voluit genieten van de rust, de stilte en de vele weidse uitzichten. Meer moet dat niet zijn.
Die wandeltocht betekent voor mij meteen het einde van een vierdaagse in de sneeuw. Eenmaal in de trein kijk ik met een gelukzalig gezicht terug op Méribel als skistation. Ik heb me er dan ook geen seconde verveeld. Want uiteindelijk zijn het niet de kilometers piste die ik uit Méribel meeneem. Het zijn de momenten waarop ik even stilstond: boven op de Saulire, tussen de bomen van de altiport, in het warme water van de wellness of aan tafel met zicht op een besneeuwd berglandschap. Voor mij de perfecte invulling van een relaxte skivakantie in de bergen.
Meer info: www.meribel.net
Tekst: Igor Vandenberghe
Opmerkingen