top of page

Vooruitblik: BIFFF 2026 - Het Brussels International Fantastic Film Festival

  • Dirk Vandereyken
  • 18 feb
  • 6 minuten om te lezen

Vooruitblik: BIFFF 2026

Het Brussels International Fantastic Film Festival

3–18 april 2026, Brussels Expo (Palais 10)


Er zijn maar enkele evenementen waar ondergetekende journalist élk jaar present op tekent – meerdaagse happenings die ik nooit zou willen missen. Het Filmfestival van Cannes hoort daarbij, net als Paris Fashion Week, Essen Spieltagen, Dragonmeet, UKGE, en – tot Donald Trump opnieuw president werd – Gen Con. In dat selecte lijstje hoort nu al zo’n 34 jaar ook het BIFFF toe, dat ik doorheen de jaren in talloze artikels het ‘leukste, tofste’ filmfestival ter wereld heb genoemd.


Klik op de afbeelding hierboven om het volledige artikel te downloaden in verrijkt pdf-formaat


Vroeger was ik er nauwer bij betrokken als medewerker en miste ik geen enkele dag, maar ook nu ik onmogelijk nog van begin tot eind continu aanwezig kan zijn, staat het Brussels International Fantastic Film Festival alweer met stip aangeduid in mijn agenda, en staan er 16 kruisjes op de agenda thuis – een voor elke dag van het festival, dat met zijn 44ste editie niet alleen langer duurt dan ooit, maar ook zonder enige twijfel alweer zo’n 50.000 liefhebbers van fantasy, horror, sciencefiction en cultfilms naar Brussel zal lokken om samen de grenzen van verbeelding en cinematografische durf te exploreren en wellicht geregeld zelfs te verzetten.


Hoewel het volledige programma pas op 16 maart zal worden onthuld – naar goede gewoonte een paar weken voor het festival zelf wordt afgetrapt – werden er al een aantal titels die dit jaar zullen worden vertoond aangekondigd, net als een hele resem nevenactiviteiten die stuk voor stuk alweer de moeite waard lijken te zijn.


Het BIFFF-publiek © BIFFF -Saskia Batugowski
Het BIFFF-publiek © BIFFF -Saskia Batugowski

Gedragscode


Ondanks een selectie films die jaar op jaar een erg boeiende krans van verschillende genres en origines samenbrengt, is en blijft een van de belangrijkste redenen om het festival te bezoeken de unieke sfeer. Wie het graag stil heeft en een probleem heeft met wat geroep in de zaal, kan op het BIFFF aan zijn of haar trekken komen door een wat serieuzere film uit te kiezen die bij voorkeur tijdens de namiddag wordt vertoond, maar het gros van de bezoekers is begiftigd met een enorme dosis zelfrelativerende humor, niet zelden gemengd met een brede kennis van fantastische films en een hele bak verwijzingen naar andere genreprenten… en deinst er zeker niet voor terug om tijdens een voorstelling wat commentaar te geven – iets wat op de beste momenten heel effectief op de lachspieren werkt.



Het maakt niet uit hoe beroemd de gast ook is – inderdaad, ook toppers als Guillermo Del Toro hebben er al aan moeten geloven – de ‘habituees’ willen iemand zien die hen kan entertainen, en vooral: die zichzelf voldoende goed kan relativeren. Publiek geheimpje: de gasten worden vooraf wel verwittigd dat het publiek al snel ‘Une chanson! Une chanson!’ zal beginnen te scanderen en sommigen proberen zich zelfs voor te bereiden – al lukt dat niet even goed, meestal met hilarische gevolgen. Wie toch meer van de gasten wil horen, kan achteraf in ieder geval nog op de opvolgende Q&A terecht.


Vervolgens is het de beurt aan het introfilmpje, wat het publiek in staat stelt zich op te warmen door dingen te roepen als ‘Les boules!’ wanneer het Atomium verschijnt (ik roep steevast ‘Paris’, maar geen idee of voldoende mensen dat grappig vinden), collectief te kuchen als het rook ziet (‘Fumer tue!’ is een typische vaststelling vanuit de zaal), de koets in beeld een andere richting aan te raden, te huilen als een weerwolf wanneer de volle maan in beeld komt (wat trouwens bij élke film gebeurt), en ga zo maar door. Het zet meteen de toon voor wat komen gaat.



Kunst op het BIFFF © BIFFF -Saskia Batugowski
Kunst op het BIFFF © BIFFF -Saskia Batugowski

Wie ook maar een béétje schrander is, merkt het al: er wordt vooral geroepen in het Frans, maar meestal gaat het om behoorlijk simpele woorden en slagzinnen, en zelfs wie de taal van Voltaire maar een héél klein beetje machtig is, zal wellicht meteen mee zijn. Zo zijn er ‘La porte!’ wanneer een personage een deur vergeet toe te doen (en ook wanneer iemand te laat de zaal binnenkomt) en ‘Derrière toi!’ als de moordenaar verschijnt en niet meteen opgemerkt wordt.


Wie al langer naar het BIFFF komt, heeft ongetwijfeld een aantal favoriete anekdotes rond wat er in de zaal wordt geroepen, zoals die ene man die er ooit in slaagde om tijdens een Star Trek-film van begin tot eind ‘Mais ou est Spock?’ te roepen, of die ene memorabele vechtkunstfilm, waarin – euh… – kungfumeesters à la Rattenvanger van Hamelen zombies (duidelijk acteurs met witte verf of talgpoeder op hun gezicht) wegleiden door op fluiten te spelen… en waarbij die zombies hen dan huppelend als konijnen (maar dan op twee poten) volgen.


De film werd vertoond tijdens de iconische nacht en telkens wanneer het beeld tegen het einde toe even zwart werd, reageerde het publiek met gejuich – tot bleek dat de film toch nog langer duurde, wat kreten als ‘Noooon! Pitié!’ en ‘Tenez bon, les gens!’ uitlokte. Of hoe ook een sléchte film voor een supertoffe ervaring kan zorgen.


Het leukste aan al dat roepen is dat het telkens over de film gaat: het is geen willekeurig geroezemoes en geen irritant praten onder elkaar over zaken die niks te maken hebben met wat er op het scherm gebeurt. Daardoor draagt alles gewoonlijk bij tot de ervaring in plaats van ervan af te leiden – je moet het zelf meemaken om het écht te kunnen begrijpen, denken we zo.


Hoe leuk we de publieksparticipatie zelf ook vinden, zoals al aangestipt leent niet élke film zich ertoe en als de recente geschiedenis in ere wordt gehouden, zullen er waarschijnlijk ook weer Silent Screenings worden georganiseerd voor wie zijn oren wat te gevoelig zijn of wie écht niet kan lachen met wat animo tijdens een filmvoorstelling.


De bodypaintingwedstrijd - © BIFFF -Saskia Batugowski
De bodypaintingwedstrijd - © BIFFF -Saskia Batugowski

Extracurriculaire activiteiten


Vanaf 16 maart zullen we meer weten, maar het staat nu al bijna vast dat er dit jaar weer een hoop nevenevenementen zullen worden georganiseerd. Dat er allerlei kunst rond het fantastische genre zal te zien zijn, is een zekerheid, maar ook de traditionele make-upwedstrijd, de bodypaintingwedstrijd en de familievoorstellingen zullen wellicht op het appel zijn.


Zeker niet te missen: de Nacht – een marathon van vier nachtelijke films die pas in de vroege uurtjes eindigt met koffiekoeken, fruitsap, thee en koffie, mét bezoekers die al hun trucjes naar boven halen om de sfeer nog meer aan te dikken (denk aan voetbaltoeters en wc-rollen die de lucht in gaan) – en het Bal des Vampires, waarop honderden verklede gasten hun beste dansmoves laten zien, vaak op muziek als darkwave, gothic rock, industrial, EBM, synthpop, altrock en metal.



Wat we al weten


Op het moment dat we dit schrijven, zijn er al enkele filmtitels bekend. Een van de meest opvallende premières van deze editie wordt zonder enige twijfel Corporate Retreat, dat op 5 april zijn wereldpremière beleeft op het BIFFF. De trailer ziet er alvast veelbelovend uit en toont hoe de gladde Cliff ( ) zijn vriendin tegen haar wil meeneemt op een bedrijfsuitje, maar het lijkt niet lang te duren voor de retraite behoorlijk bloederig wordt.


Dat het om een soort mengeling van satire, psychologische thriller en survivalhorror gaat, doet ons vermoeden dat Corporate Retreat een instant publiekslieveling zal blijken te zijn. Dat er verschillende leden van de cast en crew worden verwacht – regisseur-scenarist Aaron Fisher en acteurs Alan Ruck (onder andere Ferris Bueller’s Day Off, Speed, Twister en Star Trek: Generations), Odeya Rush (Lady Bird, Memory of a Killer), én Sasha Lane (American Honey, Utopia, The Crowded Room) zullen allemaal hun opwachting maken. Zeker op tijd zijn voor de samenzang en de Q&A achteraf, dus!



Ook al aangekondigd: de knap gefilmde Spaanse horrorfilm Gaua van Paul Urkijo Alijo (die wat ons betreft enkel goeie rolprenten vol heidense rituelen, duistere magie en donkere bossen maakt, van Errementari tot Dar-Dar en Irati), de supergrappige tijdreisfilm Nirvanna the Band the Show the Movie, en het op de gelijknamige, superenge videogame gebaseerde The Mortuary Assistant, met toppers Paul Sparks (Boardwalk Empire, The Greatest Showman, The Crown, House of Cards, Castle Rock) en Willa Holland (Gossip Girl, The Flash, Arrow)… en dan zijn we waarschijnlijk nog niet eens toe aan de allerboeiendste films.


Binnenkort veel meer nieuws!


Meer info: www.bifff.net

Tekst: Dirk Vandereyken

 

Opmerkingen


bottom of page